EatStreet
Amsterdam · Vol. 001
Bijgewerkt augustus 2026 · 5 verhalen

Het tweede bedrijf*

Een zaak slaat aan, de recensies komen binnen, de agenda zit zes weken dichtgetimmerd, en dan doet het team erachter iets wat op het eerste gezicht geen enkele zin heeft: ze bouwen iets anders. Niet nog een vestiging met dezelfde kaart, daar hebben we hier al een broertje dood aan, maar een tweede zaak die qua idee bijna het tegenovergestelde is van de eerste. Een chef met een ster die weer een bistroschort omdoet. Een inloopwijnbar die is afgesplitst van een zaak met een vast menu. Een team dat een oude loods heropent onder een naam waar de stad al op vertrouwt. We zochten elk voorbeeld dat we konden bevestigen, checkten beide kanten los van elkaar na, en linkten de pagina's aan elkaar zodat je in één klik van de ene zaak naar de andere springt.

Bij sommige van deze duo's staat dezelfde chef op wisselende avonden in twee keukens. Bij andere is alleen de eigenaar en het rekeningnummer hetzelfde. Wat ze wel allemaal delen is hetzelfde instinct: als de ene zaak eenmaal staat, bouw je 'm niet nog een keer, je bouwt het tegenovergestelde ervan en kijkt wie er opduikt.

Van Oost naar Zuid

Het Troef-team steekt de Amstel over

Troef opende in 2023 op een rustige hoek van de Schollenbrugstraat, en binnen twee jaar hingen er een Michelin-selectie, een 14,5 van Gault&Millau en de titel Bistronomy of the Year aan de gevel. Voor de opvolger kozen dezelfde eigenaren geen tweede Troef, maar een pand aan de overkant van de Amstel, recht tegenover de RAI. Chef Raymond Plat staat er net zo vaak als in Troef, maar de kaart is losser en warmer: Italiaans-mediterraan in plaats van de Franse klassieker. Toet haalde binnen een paar maanden ook al de Michelin-selectie, dus die discipline reist kennelijk gewoon mee.

Ons advies · Boek Troef voor de gelegenheid, loop bij Toet naar binnen voor of na iets bij de RAI hiernaast.

Van Jordaan naar De Pijp

Eén vegan ramenfilosofie, twee jasjes

Atsushi Ishida zei zijn kantoorbaan vaarwel om te bewijzen dat vegan ramen tegen het origineel op kan, en dat doet Men Impossible aan de Hazenstraat al sinds 2017: één gedeelde tafel, één kaiseki-geïnspireerd proefmenu, noedels die elke ochtend met de hand worden gerold. Kitchen Impossible, sinds 2023 aan het Van der Helstplein, is dezelfde eigenaar en dezelfde overtuiging, maar dan teruggebracht tot een buurtzaak: bestellen aan de toonbank, wachten met uitzicht op het plein. Ramenko, de blogger die elke kom in de stad rangschikt, noemt de tsukemen van Kitchen Impossible de beste van Amsterdam, en dat zegt genoeg over hoeveel er verloren ging door de zaak simpeler te maken: niets.

Ons advies · Boek Men Impossible voor een avond die een verhaal wordt, loop bij Kitchen Impossible naar binnen als je gewoon een kom wil.

Centrum, één Michelinster verderop

De sterrenkeuken die haar beste koks de deur uit ziet lopen

In 2025 vertrokken chefs Yoran Jacobi en Moriaan Koeleman bij De Juwelier, samen met sommelier Bas Hazen, om Veneur te openen aan de Weteringschans: wit tegelwerk en proefmenu-precisie ingeruild voor een hout- en kolenvuur en een kaart die om wild draait. Zo'n vertrek zou een gat kunnen slaan, dus haalde De Juwelier Thomas van Santvoort binnen, die net zijn eigen sterrenzaak in Kerkdriel had gesloten, en de ster bleef gewoon staan. Jacobi had zijn Michelin Young Chef Award trouwens al binnen terwijl hij nog bij De Juwelier stond, in 2022, dus het zelfvertrouwen van Veneur komt nergens uit de lucht vallen: dit is een keuken die precies doet waarvoor ze gebouwd is, koks opleiden die goed genoeg zijn om te vertrekken.

Ons advies · Allebei houden hun eigen Michelin-aandacht vast; ga voor De Juwelier voor de precisie van een proefmenu, voor Veneur voor diezelfde precisie op een reekoteletje van 400 gram.

De Kopgroep, drie zalen

Eén team, één chef, drie totaal verschillende avonden uit

De Kopgroep, vijf ondernemers rond Maarten de Vries, Jamie van der Will, Sunny Bakhtiar, Ischa van Bemmelen en chef Jef van den Hout, runt een klein rijk aan zalen die weinig met elkaar gemeen hebben. De Willem, weggestopt in de Haarlemmerpoort, is waar Van den Hout het strakst en technisch kookt: Franse opbouw met Aziatische ingrediënten. Roest is precies het tegenovergestelde, opgeschaald: een oude technohal aan het Oostenburg, heropend in maart 2025, tweehonderd plekken verdeeld over zes ruimtes, dezelfde chef die er losser en luider kookt. Stadscafé, geopend in juli 2026 op Westergas samen met Teds-eigenaar Michiel Huisman, is een derde register: een grand café dat een hele buurt moet dragen, van het ontbijt tot de laatste ronde.

Ons advies · De Willem voor een echt etentje, Roest voor een tafel van tien, Stadscafé voor welk uur je toevallig binnenloopt.

Centrum, een chef die weer opstaat

Jacob Jan Boerma stapt terug de keuken in

Jacob Jan Boerma bouwde The White Room in 2016 in de oude balzaal van het Krasnapolsky, op de faam van de drie Michelinsterren die hij bij De Leest had verdiend, en haalde er meteen zelf een ster mee binnen. In 2021 gaf hij de pollepel door aan Tristan de Boer, maar hij vertrok niet echt: hij bleef aan als signature chef. Vier jaar lang hing zijn naam boven een zaal waar hij zelf niet stond te koken. In 2025 stapte hij weer achter een fornuis, bij Blik, een bistro in het oude pand van Lion Noir, zonder de plichtplegingen van een sterrenzaak: steak tartare in plaats van een proefmenu, grappa per glas, een zaal gebouwd voor een dinsdag in plaats van een gelegenheid. De twee zaken vormen samen het volledige register van één chef: de zaal met zijn naam op de deur, en de plek waar hij zelf achter het pass staat.

Ons advies · The White Room voor de gelegenheid die om gouden plafonds vraagt, Blik voor de versie waarin Boerma zelf jouw tartare opmaakt.

Op de radar

Teams waarvan we vermoeden dat er een tweede zaak aankomt, maar het verhaal is nog niet hard genoeg om te printen.

Nog steeds honger
De ramen-special →
De nieuwsbrief

De Hit List, elke maandag*