Foto: Ciel Bleu / Hotel Okura Amsterdam
№ 01Ferdinand Bolstraat · French · €€€€9.3
Twee Michelinsterren, drieëntwintig hoog, heel Amsterdam onder je.
Op de 23e verdieping van Hotel Okura houdt De Pijp op marktbuurt te zijn en begint het hoofdstuk gelegenheden met een grote G. Chef Arjan Speelman behield in de gids van 2026 zijn twee Michelinsterren, en de keuken verdient ze: precieze, technisch verbluffende Franse borden, een voorjaarsduif met echte branie, langoustines die als vorsten worden behandeld, sauzen die aan tafel geruisloos worden bijgeschonken. De eetzaal is zacht leer en glas van vloer tot plafond, dus je kijkt hoe trams krimpen tot speelgoed terwijl de sommelier je door een kelder met werkelijke diepgang loodst. Ja, het kost wat een weekend buitenland kost. Maar als enige tweesterrentafel van de buurt, fraai genoeg zwevend boven de straat waar je die ochtend nog een stroopwafel kocht, is dit de onbetwiste uitspatting van dit hoofdstuk.
Bestel · Reserveer een tafel aan het raam rond zonsondergang; staat de duif op het menu, neem hem.
Foto: Café Caron
№ 02Oude Pijp / Frans Halsbuurt · French bistro · €€€8.7
Het piepkleine Franse bistrootje van de familie Caron; Parijs zonder Thalys-kaartje.
De familie Caron, tv-kok Alain en zoons David en Tom, bouwde hier de bistro waarin ze zelf zijn opgegroeid: krap op de goede manier, belicht als een foto van Doisneau, en Franse klassiekers zonder één millimeter ironische afstand. De Michelin-gids vermeldt het adres; de buurt weigert het simpelweg af te staan. De kaart blijft kort en volgt het seizoen: oesters, makreel, een gepocheerd ei met groene asperges en Brillat-Savarin, heek in een serieuze bouillabaisse, zwarte kip met saffraan, en een driegangenmenu van €57 dat tot de betere deals van serieus kokend Amsterdam hoort. De kelder leunt zwaar op de Bourgogne en de kaasplank is al bijna tien jaar een huisklassieker. De zondagslunch is de reservering die iedereen over het hoofd ziet. Het is zo'n zaal waar je de tweede fles bestelt omdat opstappen onbeleefd voelt. Reserveer ruim vooruit: er zijn hooguit dertig stoelen en half Amsterdam wil erop.
Bestel · Drie gangen voor €57, en eindig met de kaasplank en een bourgogne uit het diepe deel van de kaart.
Foto: Restaurant Arles
№ 03Sarphatipark · French bistro · €€€8.6
De neobistro van Numa Muller, met jazz als soundtrack, is de slimste Franse tafel van De Pijp.
Chef Numa Muller noemde dit knusse zaaltje naar zijn Provençaalse geboortestad, hing er prenten van die stad aan de muur, zette er jazz onder en begon vervolgens zo goed Frans te koken dat de Michelin-inspecteurs aantekeningen maken. De formule is een vast menu dat elke maand wisselt; dat houdt de keuken rusteloos en maakt de prijs verbluffend laag voor koken op dit niveau. Denk aan biet, op scherp gezet met gerookte yoghurt en foreleitjes, of een visgang met een saus waarin het soort geduld zit dat de meeste bistro's decennia geleden hebben opgegeven. Neobistro in de eerlijke betekenis: klassieke techniek, modern lef, geen pincet omwille van het pincet. Er passen weinig gasten in en dus is het snel volgeboekt, en het diner ontvouwt zich in een Zuid-Frans tempo, niet in een Amsterdams. Voor een serieuze date zonder hotellobbyformaliteit is dit hét antwoord van de buurt.
Bestel · Het menu wisselt maandelijks; duikt de biet met gerookte yoghurt en foreleitjes op, bestellen.
Foto: Stefan's Gourmet Blog / Tsunarié (chefs at the kappo counter)
№ 04Van Woustraat · Japanese kappo · €€€€8.4
Het kappovervolg van Tewatashi, tien stoelen, waar A5-wagyu vier toegiften krijgt en elke meshaal op armlengte gebeurt.
Tewatashi had rustig kunnen teren op zijn omakasereputatie; in plaats daarvan liep het team een paar deuren verderop de Van Woustraat in en opende Tsunarié, een kappobalie met tien stoelen die op slag de moeilijkste reservering van Japans Amsterdam werd. Kappo betekent koken waar je bij zit, en dat is hier de hele voorstelling: elke meshaal, elke oplaaiende bundel hooi, bekeken vanaf een barkruk die dichtbij genoeg staat om de hitte te voelen. Het maandelijks wisselende menu (drie versies, de middelste voor €125) opent met nigiri, toro, gevlamde hamachi, unagi, en geeft daarna het podium aan A5-wagyu in vier bedrijven: tartaar van de shintama op krokante toast met kaviaar, shabu-shabu van sirloin in ponzu, taro gewikkeld in flinterdun gesneden wagyu en gefrituurd als tempura met matchazout, en een boven brandend hooi gegrilde rib-eye met eiersaus en zwarte truffel die de eerste recensenten steeds weer de gang van het jaar noemen. Binnen enkele weken na de opening in februari 2026 schaarde de pers de zaak al onder de beste Japanse tafels van de stad, en de sakebegeleiding wordt even serieus genomen als het rundvlees. Tien stoelen, twee zittingen, maandag en dinsdag dicht; plan het als een concertkaartje, want zo verkoopt het ook.
Bestel · Het menu gaat elke maand op de schop; boek zodra de nieuwe maand opengaat, en neem de sakebegeleiding, die is gebouwd op de wagyugangen.
Foto: Massimo Gelato
№ 05Nieuwe Pijp · Gelato · €8.4
De gelatorij van De Pijp, alleen al voor de pistache de moeite waard.
Massimo draait gelato alsof hij een persoonlijke rekening met de middelmaat te vereffenen heeft, en De Pijp antwoordt op de meeste zonnige avonden met een rij tot ver in de Van Ostadestraat. Dit is de oorspronkelijke winkel, een deuropening met een toonbank, en de rij schiet op omdat er vlot geschept wordt; alleen het kiezen is moeilijk. De pistache is de maatstaf: dicht, zoetzout, en hij smaakt naar echte noten in plaats van marsepeinsiroop. De sorbets zijn fris-scherp en royaal, en de halve vitrine is veganistisch zonder er een toespraak over te houden. De prijzen zijn eerlijk gebleven, rond de vier euro voor twee volwaardige bollen inclusief hoorn, wat in het Amsterdam van 2026 bijna liefdadigheid is. In de zomer open tot tien uur, dus het juiste plan is elders in De Pijp eten en dan gelato voor de wandeling langs het Sarphatipark. Buurtbewoners met honden, kinderen op fietsen, iedereen in dezelfde rij. Dat is de recensie.
Bestel · Twee bollen in een hoorn: pistacchio plus citroensorbet
Foto: Graham's Kitchen
№ 06Nieuwe Pijp / Van Woustraat · Modern European · €€€8.3
Precisie van sterrenniveau in een zijstraat van de Van Woustraat, zonder de bijbehorende stijfheid.
Net achter de Van Woustraat, in een straat die de meeste mensen alleen kennen als sluiproute naar de Amstel, runt de Britse chef Graham Mee de meest ingetogen ambitieuze keuken van dit stuk De Pijp. Zijn cv slingert langs sterrenkeukens en dat zie je terug op het bord: precies, seizoensgebonden, af en toe een tikje uitpakkerig. De zaal weigert alleen het bijbehorende kostuumdrama: geen tafellinnentheater, geen gedempte stemmen, gewoon heel goed koken, geserveerd door mensen die oprecht blij lijken dat je er bent. De menu's lopen van drie gangen tot een compleet proefdefilé, opgebouwd rond wat het seizoen doet, met groenten als hoofdact in plaats van garnituur. Dit is waar je iemand mee naartoe neemt die je wilt imponeren zonder je anders voor te doen dan je bent. Dinsdag tot en met zaterdag, alleen 's avonds; dat zegt alles over hoe serieus deze keuken haar voorbereidingsdagen neemt.
Bestel · Kies het langere proefmenu met wijnarrangement; in de groentegangen halverwege laat Mee zien wat hij kan.
Foto: Visaandeschelde
№ 07Scheldeplein · Seafood · €€€8.3
Het grote vishuis van de Rivierenbuurt: plateaus, tarbot, en sinds 1999 geen enkele trend achterna.
Tegenover de oude RAI-kant van de Scheldebuurt doet Visaandeschelde sinds 1999 één ding: serieuze vis, serieus goed, voor mensen die een plateau fruits de mer een redelijke invulling van de dinsdag vinden. De zaal is strak en volwassen, witlinnen-energie zonder de stijfheid, en de keuken beweegt van Zeeuwse oesters en kaviaar naar hele tarbot, kreeft en tong, behandeld met ouderwets respect, plus net genoeg invloeden van elders om de kaart niet gebalsemd te laten aanvoelen. Hier sluit de Rivierenbuurt doordeweeks tijdens de lunch haar deals en viert ze 's avonds haar jubilea, en de Michelin-gids houdt het adres niet voor niets op de lijst. In de zomer golft het terras het Scheldeplein op en gaat de boord een knoopje losser. Neem ouders mee die geïmponeerd moeten worden, of wie dan ook die terecht vindt dat een toren schaal- en schelpdieren op ijs het beste theater van de gastronomie is.
Bestel · Het plateau fruits de mer voor twee, met een fles chablis die het zware werk doet.
Foto: Warung Spang Makandra
№ 08Gerard Doustraat · Javanese-Surinamese · €8.2
De Javaans-Surinaamse warung uit 1978 waar elke doorgewinterde Pijpbewoner op zweert.
Het Surinaamse dna van De Pijp zit diep, en deze familiewarung is er sinds 1978 de maatstaf. De zaak is smal, de bediening kordaat, en de keuken beheerst het repertoire van de Javaanse gemeenschap van Suriname tot in de vingertoppen. Begin met saoto ajam, een kurkumagele kippenbouillon vol taugé, mihoen, krokant gebakken aardappel en gekookt ei; hij kost minder dan een biertje aan de gracht en verhelpt de meeste bekende kwalen. Daarna een bord rames: rijst bedolven onder zachtzoete kip, gekruide kousenband en sambal die het meent. De telo met bakkeljauw (gefrituurde cassave met gezouten kabeljauw) bestel je zodra je voor stamgast wilt doorgaan. Niets is hier opgemaakt voor een camera, alles staat razendsnel op tafel en de rekening voor twee komt zelden boven de dertig euro uit. Sla die brunchrij waar je net stond gewoon over en kom hierheen.
Bestel · Eerst saoto ajam, en vraag er extra rijst bij om in de bouillon te laten zakken.
Foto: De Japanner
№ 09Oude Pijp / Albert Cuyp · Japanese · €€8.0
De eerste izakaya van Amsterdam: sake, spiesjes en kabaal aan de Albert Cuyp.
Ruim tien jaar oud en nog altijd de luidste, vrolijkste zaal van de Albert Cuyp zodra de marktkarren zijn weggereden. De Japanner was de eerste echte izakaya van Amsterdam, drinklokaal eerst, keuken een goede tweede, en aan die formule viel niets te repareren: kleine borden sushi, geblakerde aubergine met miso, knoflokerig frituurwerk, alles bedoeld om rond een plakkerige houten tafel door te geven terwijl de sake blijft komen. Er kwamen inmiddels broertjes in West, Zuid en zelfs op Strandeiland, maar het origineel in De Pijp bewaart de onmisbare rafeligheid. De keuken draait doordeweeks tot 23:30 en in het weekend tot na middernacht, en daarmee is dit het juiste antwoord op de vraag waar je om elf uur 's avonds nog kunt eten zonder dat het een schuldbekentenis wordt. De bediening is snel, onverstoorbaar en kent de kaart uit het hoofd. Kom met z'n vieren, bestel het dubbele van wat verstandig lijkt en maak ruzie om de laatste gyoza.
Bestel · De aubergine met geblakerde miso plus iets uit de knoflook-en-frituurhoek van de kaart, met koude sake erbij.
Foto: NwA architecten (interior design of Bar Glouglou)
№ 10Sarphatipark · Wine bar · €€8.0
De hoekbar waar in 2015 de Amsterdamse natuurwijnobsessie begon.
Voordat elke derde barkaart in Amsterdam las als een fanzine over sulfiet, was er Glou Glou, dat sinds april 2015 op een hoek bij het Sarphatipark troebele, levende, af en toe ronduit wilde Franse wijn schenkt. De naam is Frans voor wijn die gevaarlijk makkelijk wegdrinkt, en dat is nog altijd het huisbeleid: een krijtbord vol pét-nats, gamays en zero-zero-curiosa per glas, personeel dat je eerst een slok laat proeven voor je ergens aan begint, en prijzen waarmee je door kunt proeven tot voorbij het verstandige. Het eten houdt zich bescheiden op de achtergrond, goede Franse kaas, saucisson, dingen die van zuren houden, want de wijn is hier de voorstelling. Reserveren kan niet, nooit; je schuift aan een bekrast tafeltje of hangt op de stoepbankjes tussen de andere bekeerlingen. Elke natuurwijnbar in deze stad is dit adres huur verschuldigd.
Bestel · Vraag wat er raars open staat per glas, en leg er de plank kaas en saucisson onder als anker.
Foto: Komareats
№ 11Oude Pijp / Ruysdaelkade · Ramen, dashi-forward · €€8.0
De pop-up van chef Shige werd vast op de Ruysdaelkade, en het is de enige ramen van de stad waar dashi het woord voert.
Chef Shigeyuki Awazu, voor iedereen aan de counter gewoon Shige, kookte bij Utage Sake Bar, Bar Theo en KU Kitchen Bar en draaide op zijn vrije dagen ramen-pop-ups. In augustus 2025 werd die pop-up een vaste zaak aan de Ruysdaelkade, en daarmee heeft Amsterdam voor het eerst sinds het verdwijnen van Fujitora weer ramen waar dashi echt de leiding heeft. De bouillon is het hele verhaal: venusschelpen, niboshi, sababushi en kombu, gelaagd tot iets helders, lichts en stilletjes intens, afgemaakt met een tare van shoyu, shio of miso en een lik gember-prei-olie. De noedels komen uit eigen keuken, middeldik voor shoyu en miso, dun voor shio, en de toppings lopen van aburi buikspek-chashu tot een serieuze garnalenwonton. Ramenko, de Japanse blogger die elke kom in de stad rangschikt, at er in de openingsweek drie dagen achter elkaar. Een vegan shoyu op basis van kombu, shiitake en eekhoorntjesbrood houdt gemengde tafels tevreden, en de yuzu-pannacotta is dat zeldzame ramenzaak-toetje dat je echt wilt bestellen. De zaal is klein en kalm, het soort plek waar slurpen het hardste geluid is.
Bestel · Wo-ma 17:00-22:00, dinsdag gesloten. Geen website, geen reserveringen, dus kom gewoon aan de vroege kant; de saba tatsuta van 8 euro, gefrituurde makreel met kerriezout en citroen, is het bijgerecht dat stiekem de kaart wint.
Foto: Restaurant Orontes
№ 12Oude Pijp / Albert Cuyp · Levantine · €€7.9
Al twintig jaar houtskoolvuur uit Antakya, een paar passen van de marktkramen.
Zodra de kramen van de Albert Cuyp worden ingeklapt, begint het serieuze eten van deze straat pas echt, en wel hier. Orontes kookt al ruim twintig jaar de keuken van Hatay, de grensstreek waar Turks en Syrisch in elkaar overlopen tot één heerlijke Levantijnse woordenwisseling, en dat proef je in de details: granaatappelmelasse en sumak door de mezze, gedroogde peper in Aleppo-stijl over zo'n beetje alles, lamsspiesen die echt open houtskoolvuur hebben gezien. Begin met een tafel vol koude mezze (de rokerige aubergine, daar moet je zijn) en ga daarna vol voor de mixed grill; elk hoofdgerecht komt met bulgur, cacık en salade, dus niemand hoeft hier honger weg te onderhandelen. De zaal is warm en zonder poespas, het personeel doet dit zichtbaar al een eeuwigheid. Neem vier vrienden mee en bestel alsof je het meent: dit is groepseten, gemaakt voor het midden van de tafel.
Bestel · Neem de lamsspiesen van de houtskool met de auberginemezze; de granaatappelmelasse doet de rest.
Foto: Little Collins
№ 13Sarphatipark · Australian · €€7.9
Brunch op Melbourne-niveau en drank bij daglicht, in een rustige zijstraat van De Pijp.
Vernoemd naar een steegje in Melbourne en gerund met echte Australische brunchdiscipline; al ruim tien jaar de reden dat mensen in De Pijp in het weekend een wekker zetten. De keuken behandelt ontbijt als koken en niet als toast beleggen: smashed avocado met precies de juiste stoot chili en limoen, een bacon-egg-and-cheese die zijn deli-voorouders overtreft, wentelteefjes van kaneelbrioche die ontworpen lijken om tafelgenoten jaloers te maken, en specials die vrijelijk lenen van Azië en het Midden-Oosten. De flat whites zijn zoals het hoort en de bloody mary's komen vóór twaalven zonder opgetrokken wenkbrauw. De smalle zaal gonst als een goed etentje dat vroeg begonnen is. Reserveren kan niet, dus de zaterdagse rij hoort bij de liturgie: ga doordeweeks, of sta er bij opening en zie de straat wakker worden boven een lange, ongehaaste late ochtend met drank erbij.
Bestel · De wentelteefjes van kaneelbrioche, met een bloody mary ernaast als de dag het toelaat.
Foto: Ramenko
№ 14Nieuwe Pijp / Van der Helstplein · Vegan ramen · €€7.9
De volledig vegan zus van Men Impossible op een rustig Pijp-plein, thuisbasis van wat Ramenko de beste tsukemen van Amsterdam noemt.
Atsushi Ishida ruilde een kantoorcarrière in voor plantaardige ramen waar niemand in geloofde, en zijn Men Impossible op de Hazenstraat staat al in deze gids. Kitchen Impossible, in september 2023 geopend aan het groene Van der Helstplein, is de losse zus: zelfde eigenaar, ander adres, ander idee. Waar het origineel in de Jordaan een proeverij aan een gedeelde tafel is, is dit een hoekzaak waar je binnenloopt, aan de counter bestelt en het plein voorbij ziet kabbelen. Alles is volledig vegan en niks speelt het imitatiespel: de Tan Tan Men mengt sesam, sojabonen en aromatische groenten onder huisgemaakte chiliolie, in de misokom ligt krokant gefrituurde seitan, en de noedels worden in huis gerold van speltmeel. De Tsuke Men is de bestelling waar het om draait; Ramenko, de Japanse blogger die elke kom in de stad rangschikt, noemt hem de beste tsukemen van Amsterdam, en de yuzu soup wari die ze aan het eind bijschenken om het laatste restje dipsaus los te maken, maakt die claim af. Google houdt het op 4.8, HappyCow op een strakke 5.0, en de lunch is het stille koopje.
Bestel · Open wo-ma, lunch 12:00-14:00 (in het weekend tot 15:00) en diner 17:00-21:30, dinsdag gesloten. Alleen walk-ins, en de lunchset van 10 euro met onigiri, misosoep, bloemkooltempura en kimchi is een van de beste goedkope Japanse lunches van De Pijp.
Foto: Leonardo's Ravioli Bar
№ 15Oude Pijp · Italian · €€7.8
De chef van Toscanini die losging met een marmeren counter, vijf ravioli en een gastchef-special om naar te vragen.
Leonardo Pacenti maakte jarenlang van Toscanini hét Italiaanse instituut van de Jordaan, en besloot toen dat Amsterdam eigenlijk een bar nodig had die vrijwel niets anders serveert dan ravioli. Hij had gelijk. Achter de blauwe pui aan de Eerste van der Helststraat vind je een marmeren counter, een open keuken en een korte kaart gevulde pasta, zo dun uitgerold dat het nauwelijks nog een verpakking mag heten. De spinazie-ricotta met ragù is de klassieker, de brasato in boter en salie de comfortbestelling, en de baccalà in kreeftenbisque de bestelling om mee te pronken. Het slimme zit in de Specialità: een wisselende ravioli die samen met een andere Amsterdamse chef wordt ontwikkeld, zodat de serieuze keukens van de stad om de beurt komen bijklussen als pastavuller in De Pijp. Begin met cicchetti en een spritz, eindig met de koude zabaglione, en je hebt een complete avond voor minder dan het eerste bedrijf van een proeverij.
Bestel · Vraag eerst wat de Specialità is voor je iets anders bestelt; dat is de gastchef-samenwerking en die wisselt zonder veel aankondiging. De counterkrukken hebben de open keuken als voorstelling erbij.
Foto: Your Little Black Book / Fa. Pekelhaaring
№ 16Van Woustraat · Italian · €€7.7
Rumoerige, gulle Italiaans-achtige kantine die de Van Woustraat als huiskamer gebruikt.
Fa. Pekelhaaring is wat je krijgt als een buurtrestaurant weigert zichzelf serieus te nemen en ondertussen beter kookt dan de meeste zaken die dat wel doen. De grote, met kunst volgehangen zaal aan de Van Woustraat draait van ochtendkoffie tot laat diner, en de keuken spreekt Italiaans met een Nederlands accent: handgemaakte pasta die met de dag wisselt, zeevis met terughoudendheid gegrild, antipasti voor het midden van de tafel. Het is er luidruchtig op de goede manier, verjaardagstafels, eerste afspraakjes, gezinnen met kinderen die op het papier tekenen, en de bediening vangt het allemaal op met een knipoog in plaats van een script. Gault&Millau en de Michelin-gids houden de zaak allebei op hun lijstjes, wat er eigenlijk nauwelijks toe doet; de echte aanbeveling is dat de halve Nieuwe Pijp hier een vaste bestelling lijkt te hebben. Kom je met een groep, reserveer dan de tafel achterin.
Bestel · Vraag naar de handgemaakte pasta van de dag en laat de keuken je antipasti kiezen.
Foto: Mesa Mesa
№ 17Marie Heinekenplein · Spanish · €€7.6
Serieuze Spaanse tapas en vermut, die het Marie Heinekenplein uit de middelmaat trekken.
Het Marie Heinekenplein was jarenlang een plein waar je overheen liep, nooit naartoe, en juist daarom voelt de komst van Mesa Mesa bijna als een statement. Geopend in 2025 door mensen die snappen dat tapas een ritme is en geen menucategorie, en die de klassiekers dus gewoon recht doen: jamón ibérico met de hand gesneden, gilda's met de juiste verhouding ansjovis en olijf, pan con tomate waarin de tomaat echt de hoofdrol speelt, en een truffeltortilla die vanbinnen net vloeibaar blijft, precies zoals Madrid het bedoeld heeft. Vanuit de open keuken blijven de bordjes komen, in de correcte rommelige volgorde, terwijl jij je door de vermutkaart werkt; en ja, vermout drinken om vier uur op een dinsdagmiddag is hier exact de bedoeling. Later op de avond kaarslicht, aan de bar altijd los en spraakzaam. In het weekend gaat de deur om twaalf uur al open, de beschaafde Spaanse opvatting van een lunch die ongemerkt avondeten wordt.
Bestel · De truffeltortilla, nog wiebelig in het midden, met een glas vermut op ijs.
Foto: Tripadvisor user photo / Albina Restaurant
№ 18Albert Cuyp · Surinamese-Chinese · €7.5
Surinaams-Chinese rotikantine zonder franje, voedt de Albert Cuyp al sinds mensenheugenis.
Pal tegenover de kramen van de Albert Cuyp zit Albina, zo'n kantine met tl-licht en formica tafels die stilletjes elk conceptrestaurant in de omtrek overleeft. De kaart is de grote Surinaamse kruisbestuiving, met Chinese, Indiase en Javaanse lijnen dwars door elkaar: bami en nasi hoog opgetast in meeneembakken, moksi meti op rijst, en de betrouwbaarste roti kip van de stad, kerriekip, aardappel, kousenband en ei, met een platbrood van de bakplaat dat je scheurt en overal doorheen haalt. Het broodje pom, Surinames citroenige ovenschotel van tajer en kip in een zacht bolletje, is de juiste marktdaglunch voor een marktdagprijs. De bediening is snel en onsentimenteel, de porties zijn enorm en de halve clientèle komt al tientallen jaren wekelijks. Als deze gids De Pijp de buik van Amsterdam noemt, dan is deze zaal een dragend orgaan.
Bestel · Roti kip, met een broodje pom erbij voor onderweg naar huis.
Foto: Dame aan de Kade
№ 19Oude Pijp · Mediterranean-European · €€7.5
Quirijn Roozen, Niek Roozen en Dominic Aarts bouwden deze bar met glazen bouwstenen uit de jaren zeventig zelf aan de Ruysdaelkade, overdag café en 's avonds bar met een serieuze wijnkaart.
Ruysdaelkade 169 stond leeg tot Quirijn Roozen, Niek Roozen en Dominic Aarts er zelf aan de slag gingen: terracotta muren, een discobal, glazen bouwstenen die van achteren worden aangelicht, niets uitbesteed aan een ontwerpbureau. Chef Freek Dekker en souschef Stan Burgman houden de kaart kort en mediterraan: een gegrilde kipsupreme voor op tafel, verbrande prei met beurre blanc, een steak tartaar die niet te veel moeite doet om indruk te maken. De wijnkaart is waar het echte werk zit, samengesteld met Zuiver Wijnen en Daxivin, gekozen op smaak in plaats van etiket, en ze loopt de hele lengte van de ruimte langs originele cocktails. Overdag is het een buurtcafé aan de gracht, na donker gaat het licht uit, het volume omhoog, en verandert de zaak in het soort bar dat De Pijp nog miste. In het weekend gaat het door tot na middernacht, vrijdag zelfs tot drie uur. Barts Boekje was er lyrisch over. Open sinds januari 2026 en doordeweeks al goed gevuld.
Bestel · Woensdag en zondag sluit de deur om 23:00, donderdag om 01:00, vrijdag en zaterdag nog later. Maandag en dinsdag dicht. Aanschuiven aan de bar kan zonder reservering.
Foto: Placejoys
№ 20Albert Cuypmarkt · Stroopwafel stand · €7.5
Hete stroopwafel zo van het ijzer op de Albert Cuyp, de stroop loopt er nog uit.
De blauw-witte kar midden op de Albert Cuyp perst al sinds 1978 stroopwafels, en alleen al de geur gooit om de paar minuten de rij opnieuw door elkaar. Rudi leerde het vak in Gouda, wat in stroopwafeltermen zoiets is als voor pizza stage lopen in Napels, en de familie bakt nog altijd volgens dat recept. Bestel de verse. Een bal deeg gaat het ijzer in, wordt heet doormidden gesneden, gevuld met warme stroop en aangereikt: zacht in het midden, knapperig aan de rand, en in niets verwant aan de sealverpakte schijven op het vliegveld. Twee vijftig, op te eten in het marktgedrang tussen de kaaskramen en de stoffenverkopers, met stroop aan je vingers, waar die hoort. De in chocola gedoopte versie bestaat voor toeristen en kinderen, en vooruit, die is ook lekker. Let op de eigenwijze openingstijden: geen wafels op woensdag, donderdag en zondag, want een echt familiebedrijf rust ook weleens.
Bestel · Eén verse stroopwafel recht van het ijzer; de chocoladedip alleen als het echt moet
Foto: Juno
№ 21Frans Halsbuurt · Open fire, modern European · €€7.4
Na een keukenbrand herbouwden de eigenaren van Van 't Spit hun pand als grillrestaurant waar alle muziek van vinyl komt.
Een keukenbrand maakte een einde aan de rotisserie van Van 't Spit in de Frans Halsstraat. De eigenaren bouwden het pand opnieuw op als Juno en mikten op een andere honger: het naar eigen zeggen eerste muziekrestaurant van Amsterdam, waar het eten van het open vuur komt en de muziek uitsluitend van vinyl. Er is geen wifi, telefoons worden met lichte argwaan bekeken, influencerdeals worden geweigerd, en de platenkast draait door een geluidssysteem waar menige club jaloers op zou zijn. Het eten is steviger dan je bij zoveel principes verwacht: langoustines met misohollandaise, ibericoprocureur met gebrande appel en kombujus, een gedeelde ribeye van 120 dagen graangevoerd rund met chimichurri, goede friet met eigen mayonaise. YLBB en De Buik deden allebei enthousiast verslag. Elke avond open vanaf half zes, zaterdag ook lunch vanaf één uur. Kom met een groep, bestel de deelstukken en laat de platenkeuze voor één keer aan een ander over.
Bestel · Laat je telefoon in je zak, daar draait het hier om; wifi is er toch niet. Dagelijks open vanaf 17:30, zaterdag lunch vanaf 13:00. Voor de gedeelde ribeye wil je met z'n drieën of meer zijn, en hongerig.
Foto: Le Hollandais
№ 22Nieuwe Pijp (Amsteldijk) · Classic French bistro · €€€7.3
Herrezen Franse klassieker aan de Amstel, waar de chef-eigenaar zelf de trap op komt om je zwezerik toe te lichten.
Van 1996 tot 2020 was Le Hollandais het Franse anker van de Amsteldijk, goed voor een reeks Bib Gourmands, tot de deur dichtging. Rebwar Abdulkarim blies de zaak in 2021 nieuw leven in en deed het enige juiste: hij liet de ziel intact en staat zelf achter het fornuis, vrijwel alles à la minute. Escargots, steak tartare, zwezerik in morieljesaus, crêpes Suzette, en een chefsmenu dat begint bij 55 euro voor drie gangen en doorloopt tot tien gangen voor wie zich overgeeft. Tussen de bedrijven door komt Rebwar de trap op om je borden toe te lichten, met het enthousiasme van iemand die nog steeds niet helemaal gelooft dat de tent van hem is. De eetzaal, kroonluchter en neonletters incluis, kijkt bij schemer uit over de Amstel. Voor De Pijp is dit de Franse huiskamer: warmer en rustiger dan alles op de Ferdinand Bolstraat, en in het weekend al vanaf twaalf uur open.
Bestel · Reserveer een tafel aan het raam op vrijdag, zaterdag of zondag vanaf 12:00, neem het driegangen-chefsmenu en eindig hoe dan ook met crêpes Suzette.