Foto: Restaurant Flore
№ 01Binnenamstel · Modern Dutch · €€€€9.3
Het sterkste bewijs van Amsterdam dat koken op tweesterrenniveau prima om planten kan draaien.
Het diner begint in de keuken, waar het team van Bas van Kranen je een snack in handen drukt plus een korte, oprecht interessante uitleg over de biodynamische boerderijen achter het menu. Daarna word je naar een eetzaal van licht hout met elf tafels in De L'Europe gebracht, begin 2026 van vloer tot plafond verbouwd, en neemt het botanische proefmenu het over: nergens zuivel, groenten die gerijpt en gefermenteerd worden alsof het eiwitten zijn, en een gang met knolselderij die de meeste biefstukken opzij duwt. Het volledig plantaardige menu is hier niet de verontschuldigende variant maar de constante, het hele jaar door. Twee Michelinsterren plus de groene, en ongebruikelijk voor dat niveau: het tempo zit erin en het personeel heeft humor. Het alcoholvrije fermentatiearrangement is op zichzelf al serieus vakwerk. Weken van tevoren reserveren; de portiers doen alsof je er thuishoort.
Bestel · Kies het alcoholvrije fermentatiearrangement boven de wijn; daar laat de keuken pas echt zien wat ze kan.
Foto: Zoldering
№ 02Utrechtsestraat · French · €€€9.0
Een Michelinster vermomd als bruin café, met 800 flessen op de wijnkaart.
Opgericht door een sommelier van Ciel Bleu, een chef met De Librije op zijn cv en twee compagnons die verderop in de straat wijnwinkel Lof runnen: Zoldering is wat je krijgt als wijnmensen een restaurant bouwen in plaats van andersom. De zaal voelt als een oud Amsterdams café, donker hout, gedempt licht, mensen die hardop lachen, maar wat op tafel komt is Frans op sterrenniveau met het bovenste knoopje los: een pavlova dakpansgewijs belegd met aardbeien en aan tafel overgoten met Muscat de Beaumes-de-Venise, tarbot in een schuim van Hollandse garnalen, een taartje dat aan tafel in karamel wordt gedrenkt. De kaart telt ruim 800 etiketten, van eerlijk voor twintig euro tot onzinnig kostbaar iconenwerk, en drie sommeliers sluiten graag aan bij elk budget. Maandag tot en met zaterdag open tot middernacht, wat Zoldering op de Utrechtsestraat zowel het slimste diner als de beste laatste halte maakt.
Bestel · Geef je over aan het wijnarrangement, daar is de hele zaak voor bedacht, en houd ruimte voor de pavlova.
Foto: Kaagman & Kortekaas / Chantal Arnts
№ 03Nieuwendijk · Dutch-French bistro · €€€8.8
Twee chefs die duif, orgaanvlees en eigen charcuterie beter bereiden dan wie ook in de binnenstad.
Giel Kaagman en Bram Kortekaas koken het soort Frans-Hollands eten waar de meeste keukens hun vingers niet aan durven branden: wilde vogels, zwezerik, terrines en zelf gepekelde charcuterie, met sauzen met een ruggengraat. Het decor is een klein, warm zaaltje aan de Sint Nicolaasstraat, een sjofel straatje achter de Nieuwendijk waar je normaal met grote passen doorheen loopt, en aan de pass staat vrijwel altijd een van de twee chefs zelf: je ziet dus meteen wie er verantwoordelijk is voor je diner. De kaart draait mee met de seizoenen, duif met biet in de herfst, haring en asperges zodra de kalender het toelaat, en brood met boter waar je gerust je eetlust voor mag verpesten. De recensenten van Volkskrant en Parool spinnen er al jaren over, en de reserveringsagenda loopt navenant vol. Alleen diner, dinsdag tot en met zaterdag vanaf 18:00 uur. Boek vooruit en vertrouw de chefs.
Bestel · Begin met de huisgemaakte charcuterie, en neem de duif zodra die op de kaart staat.
Foto: Café de Klepel
№ 04Negen Straatjes · French bistro · €€€8.6
Wijncafé met alleen Frankrijk op de kaart, waar het dagmenu moeiteloos meekomt met 300 flessen.
Een bruin café dat ongemerkt uitgroeide tot een van de beste Franse bistro's van de stad. De afspraak: een dagelijks wisselend menu van drie of vier gangen (€54.50 of €64.50), gekookt van wat er die ochtend binnenkwam, en een wijnkaart die Frankrijk is of niets, ruim 300 flessen op voorraad, per avond zo'n 25 per glas, voortdurend wisselend. De zaal: donker hout, kaarslicht en geroezemoes; tafels gaan tot maximaal acht personen, dus laat het vrijgezellenfeest thuis. Geen veganistisch menu, geen excuses. Geen tafel te krijgen? Loop vroeg of laat binnen voor de grignoterkaart: een klein bordje, een glas chenin, klaar. Reserveren kan twee maanden vooruit via de widget op de site, en de buurt doet dat massaal, want iedereen op de Prinsenstraat weet precies wat dit voor zaak is.
Bestel · Neem de kaasgang in plaats van het dessert; die is uitgekozen om de wijnkaart te laten schitteren.
Foto: Salim Virji (Flickr, CC BY-SA)
№ 05Spui · Fries / Flemish friteshuis · €8.5
Het frietloket van Amsterdam sinds 1957; de rij schuift sneller op dan jij een saus kiest.
De rij staat er al voordat de luiken helemaal open zijn, en eigenlijk is die sinds 1957 nooit meer weggegaan. Vleminckx is een gat in de muur aan de Voetboogstraat dat precies één ding doet: echte Vlaamse friet, dik gesneden, twee keer gebakken, gezouten door iemand die het meent. De kaart is een muur met een stuk of 25 sauzen en het juiste antwoord is oorlog, een glorieuze bende van mayo, satésaus en rauwe ui waarna netjes eten je nooit meer smaakt. Niemand komt hier voor comfort. Je schuifelt naar voren tussen studenten, marktkooplui en af en toe een chef in zijn pauze, bestelt in tien seconden en eet staand in de steeg met een piepklein plastic vorkje. De friet blijft knapperig tot op de bodem van het puntzakje, en dat is de hele test. Reken op tien minuten doordeweeks, een halfuur op zaterdag, en nul spijt.
Bestel · Friet medium, oorlog, dubbel ui
Foto: Nam Kee
№ 06Zeedijk / Chinatown · Cantonese · €8.4
Gestoomde oesters in zwartebonensaus, beroemd sinds 1981; aansluiten en eten.
De gestoomde oesters met zwartebonensaus zijn de bestelling: glibberig, zilt, en beroemd genoeg om een roman en een film (De Oesters van Nam Kee) naar zich vernoemd te krijgen. Verder: char siu die glanst in de etalage, geroosterde eend op rijst, en wontonsoep die zo'n twee minuten na het bestellen al voor je neus staat. De oervestiging op de Zeedijk draait sinds 1981 en dat is eraan te zien: fel licht, kale tafels, personeel dat doorbeent en niet aan koetjes en kalfjes doet. Reserveren kan hier niet; geef je naam op en maak een blokje om, of kom op een dood uur. Het is goedkoop, het is snel, en het is het anker van het kleine Chinatown van Amsterdam. Is de rij te grimmig, dan neemt het filiaal om de hoek aan de Geldersekade wel reserveringen aan, en schuift daar zonder blikken of blozen grote familietafels aan.
Bestel · Begin met de gestoomde oesters in zwartebonensaus, daarna geroosterde eend op rijst.
Foto: Hemelse Modder
№ 07Nieuwmarkt · Modern Dutch · €€8.3
Kookt al ruim dertig jaar voor de buurt en rekent nog altijd af alsof dat iets betekent.
Aan het stille stuk van de Oude Waal, waar de Montelbaanstoren aan de overkant zijn ansichtkaartwerk doet, kookt Hemelse Modder al voor deze hoek van de Nieuwmarkt sinds lang voordat iemand het woord 'seizoensgebonden' in de mond nam. De chocolademousse waaraan de zaak zijn naam dankt sluit nog steeds het menu af, en dat moet je vooral zo laten. Daartussen wordt gekookt met een Franse basis en een Amsterdams karakter: schol met Hollandse garnalen, een taartje van gekarameliseerde Cevennes-ui, in drie tot vijf gangen die samen ruim onder de prijs blijven van wat elders aan de grachten één gang kost. Vegetariërs krijgen een volwaardig eigen menu, geen schouderophalen. De zaal is sober op de beste Hollands-protestantse manier, en het terras aan de voorkant is op een juliavond een van de rustigste plekken aan de gracht die het Centrum te bieden heeft. Reserveer hier voor ouders die je oprecht graag ziet.
Bestel · Sluit af met de hemelse modder zelf, de mousse van pure en witte chocolade waaraan de zaak zijn naam dankt.
Foto: Restaurant Bridges / Michael Graste
№ 08Oudezijds · Seafood · €€€€8.3
Fine dining met vis voorop, achter de muurschildering van Karel Appel in The Grand.
Het huisrestaurant van The Grand schuilt achter de muurschildering die Karel Appel in 1949 maakte voor de kantine van het gebouw, toen dit nog het stadhuis was, naar verluidt in ruil voor maaltijden. Toepasselijk, want Bridges drijft nog steeds op die ruil van eten tegen kunst: chef Raoul Meuwese zet Franse techniek op Noordzeevis, denk langoustine met een aangescherpte beurre blanc, tong van de graat, en een kaviaarservice voor verjaardagen met een dertiende maand. De zaal is kalm, roomkleurig en volwassen, bemand door mensen die zichtbaar plezier in hun vak hebben, en het terras op de binnenplaats is de rustigste vierkante meter binnen tweehonderd meter van de Wallen. De weekendlunch is de slimme zet: dezelfde keuken, een vriendelijker rekening, daglicht op de binnenplaats.
Bestel · Begin met de oesters, daarna de Noordzeetong; het weekendlunchmenu is de voordelige route.
Foto: CUE
№ 09Grachtengordel · Open-fire fine dining · €€€€8.3
Sterrenkoken op houtvuur boven, een vinyl-listening bar in het souterrain, samen één heel goede avond.
CUE is twee ideeën boven op elkaar aan de Utrechtsestraat, en ze werken allebei. Boven kookt George Kataras (ex-Vanderveen, waar hij met sommelier Mo Aous in achttien maanden een ster haalde) alles op hout en kolen: gefermenteerd, gepekeld, gerookt, gerijpt, en dan opgemaakt alsof het geen moeite kostte. De Michelinster van 2026 zegt van wel. De menu's heten Volume 1 en Volume 2, want beneden zit het andere idee: een Japans aandoende listening bar waar elke plaat vinyl is, het geluidssysteem op maat is gebouwd en de dirty martini met miso en zeewierwater komt. Die bar won een internationale cocktailprijs voordat de straat goed en wel doorhad dat hij bestond. De juiste route: boven eten, dan naar beneden zakken voor een slaapmutsje terwijl iemand een jazzplaat opzet die je de rest van de week probeert thuis te brengen. Reserveer het restaurant ruim vooruit; de bar is alleen walk-in, en dat voelt bijna gul.
Bestel · Geen reservering? De bar in het souterrain is walk-in en serveert Kataras' barfood tot middernacht: de goedkoopste route naar sterrenkoken van de stad.
Foto: The Greenlist
№ 10Oosterdok · Vegetable-forward tasting menus, natural wine · €€€8.2
De dieprode oud-fabriek achter Centraal waar groente een Michelinster verdiende en de natuurwijn via de eigen importeur binnenkomt.
Het dieprode fabriekspand aan de kade achter Centraal kookt sinds 2015 in alle rust de halve stad naar huis. Choux begon als popup-jochies met uitgesproken natuurwijnovertuigingen en groeide op tot een Michelinster, in 2025 opgehaald zonder ook maar iets aan het plan te veranderen: negentig procent groente en fruit, tien procent vooral wild en schelpdieren, en alles wordt ergens in het pand gefermenteerd, gepekeld of gerookt, inclusief een eigen lijn condimenten onder de naam 621 Ferments. Merijn van Berlo waakt nog altijd over de keuken, en per bord zitten hier meer ideeën dan bij proeverijen van het dubbele tarief. Vijf gangen kosten 82,50, en het Theatermenu geeft je er drie voor 52,50 als je de tafel om acht uur teruggeeft. De wijn is de andere helft van het verhaal: eigenaar Figo van Onna is in de eerste plaats sommelier, importeert via zusterbedrijf Zuiver Wijnen en runt een paar deuren verderop op nummer 143 een winkel met wijnbar. Zelf zegt hij meer van zijn team te genieten dan van de ster, en na jaren koppig alleen filterkoffie schenken is het espressoapparaat terug, wat je groei mag noemen. Alleen pinnen, en vegetariërs zijn hier de norm in plaats van de uitzondering.
Bestel · Pak het Theatermenu van zes uur: dezelfde keuken, 52,50, tafel tot acht uur. Loop daarna naar de bar van Zuiver Wijnen op De Ruijterkade 143 voor nog een glas. Reserveren per telefoon of mail, geen online widget, en niks boven de acht personen.
Foto: Scheepskameel
№ 11Marineterrein (Oostelijke Eilanden) · Modern Dutch, German wine list · €€€8.2
Een witgekalkte loods op het oude marineterrein waar simpel klinkende gerechten keihard raak zijn en de wijnkaart alleen Duits spreekt.
Kalfsvlees, tarbot, bonen: de kaart van Scheepskameel leest als een boodschappenlijstje, en dan komt het eten en leg je je bestek even neer. In de witgekalkte loods op het oude marineterrein achter het Scheepvaartmuseum doen ze sinds 2016 het minst modieuze wat een restaurant kan doen: gewoon heel goed koken, zonder poespas. Het chefsmenu wisselt dagelijks en geldt voor de hele tafel. En dan de wijnkaart: honderden flessen, allemaal Duits. Bij de opening vond half Amsterdam dat een provocatie; inmiddels is het de reden dat sommeliers hier op hun vrije avond zitten. Parool gaf een 9 min, Michelin houdt de zaak op de Bib Gourmand-lijst, en toeristen zie je er nauwelijks, want niemand loopt per ongeluk het Marineterrein op. Kom met een gezelschap, bestel riesling bij alles, laat de bediening sturen en ga vooral niet weg voor de warme madeleines.
Bestel · Het menu ligt vast, dus geef allergieën door bij het reserveren; vraag daarna om een riesling met wat jaren erop, de kelder is diep en de marges zijn vriendelijk.
Foto: Gebr. Hartering
№ 12Lastage (Nieuwmarktbuurt) · French, nose-to-tail, charcoal grill · €€€8.1
Twee broers, één houtskoolgrill en een kaarsverlichte houten kajuit waar de markt bepaalt wat je eet.
Paul en Niek Hartering timmerden hun zaak in 2010 grotendeels zelf in elkaar uit oud hout, en dat voel je nog steeds: je eet hier alsof je in het ruim van een schip zit, bij kaarslicht, aan tafels vol buurtgenoten. Wat je eet, daar heb je weinig over te zeggen, en dat is precies de charme. De broers kopen 's ochtends in wat de markt goed doet en daar rolt 's avonds een gedeeld menu uit: huisgemaakte charcuterie, gedeelde voorgerechten, en van de houtskoolgrill een plak prime rib die drie weken heeft gerijpt. Nose to tail is hier geen modewoord maar boekhouding, dus reken op merg, zwezerik en af en toe een stuk vlees waar je uitleg bij krijgt. Vijf gangen kosten 60 euro en protesteren heeft geen zin. In de zomer is het stille hoekje aan het water bij de Peperstraat een van de fijnste plekken van de oude binnenstad om buiten te eten. Parool gaf een 8,5; de buurt viert er verjaardagen.
Bestel · Neem het zevengangenmenu van 85 euro: dat eindigt met de dry-aged prime rib en kaas van Kef, en daar kwam je eigenlijk voor.
Foto: De Juwelier, via AmsterdamNow
№ 13Utrechtsestraat · Modern French, Michelin-starred · €€€8.1
Eén Michelinster, een nieuwe chef, en dezelfde zaal waaruit Yoran Jacobi en Moriaan Koeleman in 2025 vertrokken om Veneur te beginnen.
Toen Yoran Jacobi en Moriaan Koeleman in 2025 samen met sommelier Bas Hazen vertrokken om aan de Weteringschans hun eigen Veneur te beginnen, bleef er op de Utrechtsestraat een keuken over met een Michelinster sinds 2022 en geen chef om hem te dragen. Eigenaren Richard van Oostenbrugge en Thomas Groot, die met 212 zelf twee sterren op zak hebben, haalden Thomas van Santvoort binnen, die net acht jaar Flicka in Kerkdriel had afgesloten en aan een nieuw hoofdstuk in Amsterdam toe was. Zijn kaart houdt vast aan het idee dat De Juwelier al had: bistrocomfort met sterrenprecisie. Een tartaar van Holsteiner rund met een wilde Wadden-oester en een cracker van zeewier, een tomatensalade waarin dragon het opneemt tegen roomijs van Zaanse mosterd, gerechten die eenvoudig ogen en doordacht smaken. De zaal is hetzelfde gebleven: wit tegelwerk, donker hout, een bar met zicht op de open keuken, vijfenveertig plekken die op een dinsdag gewoon vol zitten. Het is niet de eerste keer dat deze keuken een chef aflevert die elders opvalt; Jacobi won hier in 2022 de Michelin Young Chef Award voordat hij voor zichzelf begon. Van Santvoort moet nu bewijzen dat het volgende hoofdstuk dezelfde aandacht verdient.
Bestel · Ma-za 12:00-14:15 en 17:30-22:00, zo de hele dag open van 12:00 tot 22:00. De lunch van vijf gangen voor 58 euro is de goedkoopste manier om een menu van Van Santvoort te proeven.
Foto: Tokoman
№ 14Waterlooplein · Surinamese · €8.0
Het beste broodje pom van Amsterdam, over de toonbank op de markt van het Waterlooplein.
Een Surinaamse toonbank aan de rand van de vlooienmarkt op het Waterlooplein, waar de rij op zaterdagmiddag je alles vertelt wat je moet weten. Het draait om het broodje pom: warme pom, zoetzuur en hartig, kip die urenlang met pomtajerwortel de oven in ging, hoog opgetast op een zacht bolletje, peper op verzoek, zuur van komkommer als je slim bent. Verder zijn er rotischotels, bara's, saotosoep en wokbakken, elke dag vers bereid en geprijsd alsof het afgelopen decennium nooit heeft plaatsgevonden. Zitplekken zijn er nauwelijks en dat geeft niets: je eet leunend op de toonbank of staand op het plein tussen het marktvolk, broodje in de ene hand, dasi in de andere. Familiebedrijf, snel, halen-en-wegwezen-energie, en op zondag dicht, zoals het een echt instituut betaamt. Buurtbewoners slaan afhaal in voor de hele week; doe hetzelfde.
Bestel · Broodje pom met extra peper, en een bara ernaast.
Foto: Lucius
№ 15Spui · Seafood · €€€8.0
De visklassieker van Amsterdam sinds 1975: oesters, Noordzeetong, nul fratsen.
Lucius steekt al sinds 1975 oesters open aan de Spuistraat, en de zaal ziet er nog steeds naar uit: tegels, een lange bar, aquaria die oplichten in de etalage, obers die elke toeristengolf voorbij hebben zien rollen en zich nergens meer druk om maken. Je komt voor het plateau de fruits de mer, een opgestapelde etagère van oesters, krab, langoustines en garnalen, of voor een hele Noordzeetong van de gril waar niets slims mee is uitgehaald. De wijnkaart neigt naar wit en koud, precies zoals het hoort. Goedkoop is het niet en vernieuwend evenmin; het is een klassieker die vijftig jaar openbleef door simpelweg goed te blijven. De keuken draait elke avond door tot 22:30 uur, met lunch vanaf 12:30 uur van vrijdag tot en met zondag. Ga in je eentje aan de bar zitten met zes oesters en een glas chablis en voel je in alle stilte verheven boven iedereen buiten.
Bestel · Deel het plateau de fruits de mer met zijn tweeën, met een fles chablis erbij.
Foto: The White Room, via Stefan Gourmet
№ 16Dam / Magna Plaza · Modern French, Dutch-Asian influences, Michelin-starred · €€€€8.0
Jacob Jan Boerma bouwde zijn sterrenzaak in de oude balzaal van Krasnapolsky; Tristan de Boer kookt er nu, terwijl Boerma bij Blik weer zelf achter het fornuis staat.
De Witte Zaal dateert uit 1885 en is nog steeds de statigste ruimte van de stad om in te eten: bladgoud aan het plafond, kroonluchters, wandpanelen die niemand heeft durven aanraken. Jacob Jan Boerma bouwde hier in 2016 The White Room, op de reputatie van drie sterren bij De Leest, en had binnen een paar jaar zijn eigen ster te pakken. In 2021 gaf hij de pollepel door aan Tristan de Boer, geboren en getogen in Amsterdam, maar hij vertrok niet helemaal: op de eigen site staat hij nog altijd als signature chef vermeld, geen schone breuk dus, eerder een overdracht met een hand die nog even op de rug blijft liggen. De keuken van De Boer volgt de oude handelsroutes van de stad: Indonesische, Japanse, Thaise en Surinaamse lijnen lopen door Nederlandse producten heen, verdeeld over twee menu's, Gold en Green, allebei 185 euro, allebei gebouwd rond citrus, zuur en smaakcombinaties die een kleinere zaak niet zou aandurven. Boerma zelf staat sinds 2025 weer echt te koken, bij bistrobar Blik aan de andere kant van de stad, losser en goedkoper. De twee zaken lezen als een setje: de ene is de formele zaal waar zijn naam nog op de deur hangt, de andere is waar hij zijn stropdas losknoopt.
Bestel · Diner wo-za vanaf 18:00 (laatste binnenkomst 20:15), lunch alleen op zaterdag van 12:00-16:00 (laatste binnenkomst 13:15), zo-di dicht. Gold en Green kosten allebei 185 euro; de klassieke wijnpairing van 130 euro geldt voor beide menu's.
Foto: Café Cenc
№ 17Weteringschans · Mediterranean · €€€8.0
Viscentraal mediterraans van de familie achter Balthazar's Keuken en Bar Parry, sinds 2024 aan de Vijzelgracht.
Café Cenc is het derde bedrijf van de familie achter Balthazar's Keuken en Bar Parry, en het eerste van de drie dat is opgezet als volwaardig restaurant in plaats van een vast menu of een borrelbar. Sinds juni 2024 zit de zaak op het oude adres van Bar Bambino aan de Vijzelgracht en heeft het een viscentrale, mediterrane richting gekregen: brioche met garnaal en citroenmarmelade, gravad lax met gepekelde rode ui, een hele vis met gekarameliseerde venkel en harissa, poulet jaune met spitskool en dragonsaus. Bestel à la carte of neem het vaste driegangenmenu van 45,50 euro, van voor- tot nagerecht, zonder echt zwak punt in beide routes. Overdag draait dezelfde keuken gewone broodjes, garnalenkroket op stokbrood, gerookte makreel met citroenmayonaise, plus snacks als eiermayonaise en visbeignets, door tot 22:00. De wijnkaart, weer via De Wijnwinkel, leunt Portugees, Spaans en Italiaans. Zes dagen open, ma en di dicht, een zaal die net zo snel vol zit op instinct als op reservering.
Bestel · Open wo-zo vanaf 12:00, lunch loopt door in het diner. Er staat inmiddels een reserveringswidget op de site, maar de zaak bouwde haar naam op walk-ins, dus een plek aan de bar blijft altijd een optie.
Foto: Tannay / Chantal Arnts
№ 18Realeneiland (Zandhoek) · Classic French · €€€€8.0
Het Franse huis van de familie Caron, vernoemd naar het Bourgondische dorp van de chef, met een terras aan de ophaalbrug.
Jarenlang heette dit De Gouden Reael, het Franse vlaggenschip van Alain Caron aan de Zandhoek. In april 2024 gaf de familie het de naam van het Bourgondische dorp waar chef Thomas Demuth opgroeide, en dat is geen loze verwijzing: zijn ouders runnen daar nog altijd een wijngaard, en hun flessen staan op de kaart. Demuth leerde het vak bij de George V in Parijs en kookt klassiek Frans met sauzen die kloppen, als vijfgangenmenu van de chef voor 92 euro of à la carte, uit een kelder die zwaar op Bourgogne, Loire en Champagne leunt. De plek doet de rest van het werk: een monumentaal zeventiende-eeuws pand op het Realeneiland, met een terras bij de oude ophaalbrug waar een middag geruisloos verdwijnt. In het weekend is er lunch met een driegangen Menu du Marché voor 58 euro, de verstandige eerste kennismaking. Michelin heeft het in de gids, de Westelijke Eilanden blijven stil, de eenden peddelen voorbij.
Bestel · Begin met de Menu du Marché-lunch in het weekend (za-zo 12:30-14:00, drie gangen), het liefst op het terras aan de ophaalbrug. Diner wo-vr 18:30-20:30, in het weekend 18:00-20:30.
Foto: Veneur
№ 19Weteringschans · French, game and open fire · €€€8.0
Het team van De Juwelier ging jagen: Frans koken op houtvuur, met een hertenkotelet voor de hele tafel.
Een deel van het team achter het besterde De Juwelier begon voor zichzelf in een gelambriseerde zaak aan de Weteringschans, bouwde er een vuur van hout en kolen en koos een naam die de kaart in één woord samenvat: veneur, Frans voor jachtmeester. Chefs Yoran Jacobi en Moriaan Koeleman koken wild en grill met Franse techniek en directe smaken: hertentartaar Andalouse, dronken konijn met girolles, salade van houtduif met gerookte kersen, en voor de hele tafel een hertenkotelet Grand Veneur van 400 gram. Mede-eigenaar en sommelier Bas Hazen schenkt van een kaart die Star Wine List haalde, en Michelin zette de zaak al in de gids. Het oude lijstwerk is gebleven, de poespas die je bij dit genre zou vrezen is nooit gekomen. Van vrijdag tot en met zondag is er ook echte lunch, en een zondagmiddag hier, met het vuur aan, voelt als Frankrijk met betere fietsenstalling.
Bestel · De zondagslunch (12:00-15:00) is de makkelijkste tafel en het vuur brandt dan de hele dag. Kom je voor het diner, deel dan de hertenkotelet Grand Veneur van 400 gram. Maandag dicht; di-do alleen diner vanaf 17:30.
Foto: Bird Thai Restaurant
№ 20Chinatown / Zeedijk · Thai · €€7.9
Het Thaise anker van de Zeedijk: curry's zoals het hoort, teak waar je ook kijkt, en geen enkele concessie aan bange tongen.
Bird begon aan de overkant, op Zeedijk 77, als een snackbar ter grootte van een wok, en liep zo storm dat de familie op nummer 72-74 deze grotere eetzaal vol teakhouten snijwerk opende; sinds de jaren negentig zitten ze allebei vol. In een buurt waar de helft van de menukaarten geplastificeerde valstrikken zijn, is Bird het echte werk: Thaise koks, Thaise porties, en eerlijkheid over pittigheid. Zeggen ze phet, geloof ze dan. Bestel de massaman met kip, de som tam die daadwerkelijk terugbijt of een hele vis met knoflook en peper, en zie hoe de tafel Thaise studenten met heimwee naast je precies hetzelfde bestelt. Contant betalen gaat prima, het tempo ligt hoog, het volume ook, en de zaak is elke dag open van twaalf tot 22:30 uur, wat naar Amsterdamse keukenmaatstaven zo ongeveer als nachtleven telt. Groepen passen er moeiteloos in; romantiek niet. Ook prima.
Bestel · Neem de massaman: traag, vol kokos, met aardappels waarin alle goede beslissingen zijn getrokken.
Foto: Blik, via Reguliers.net
№ 21Grachtengordel · French bistro · €€€7.9
Jacob Jan Boerma, ooit drie sterren bij De Leest, kookt nu bistrogerechten in het oude pand van Lion Noir aan de Reguliersdwarsstraat.
Jacob Jan Boerma runde jarenlang De Leest op drie Michelinsterren en The White Room op één, en liep toen weg van alle strakke regels van een sterrenmenu. Blik is wat daarvoor in de plaats kwam, geopend met horecapartner Tijn Verstappen in de statige oude ruimte van Lion Noir aan de Reguliersdwarsstraat, hoge plafonds en gebeeldhouwd steenwerk precies zo gelaten als ze het aantroffen. De kaart oogt als een gewone bistrokaart tot je proeft: steak tartaar met een crème van foie royale en een crumble van witte chocolade, brioche met gerookte paling en mierikswortelcrème, een hele geroosterde kip in misosaus voor twee. Een dry-aged tarbot van 800 gram, ook voor twee, laat zien waar de oude techniek nog leeft. De wijnkaart is stevig en de digestievenkaart nog dieper, grappa en cognac per glas voor wie na het laatste gerecht wil blijven zitten. De bediening is warm in plaats van formeel, en dat is precies het punt: Boerma's keuken, zonder Boerma's oude prijzen en zonder stropdas. In het weekend lunch vanaf twaalven, dinsdag tot en met zondag diner, maandag dicht.
Bestel · Dinsdag tot en met vrijdag vanaf 18:00, in het weekend vanaf 12:00 voor lunch tot laat in de avond, maandag dicht. Het driegangen chef's menu voor 49,50 euro is de snelste weg naar Boerma's keuken.
№ 22Zeeheldenbuurt · Modern European · €€€7.9
Kookboekenschrijver Bloeme Burema kreeg hier binnen een jaar twee koksmutsen en houdt de keuken open tot middernacht.
Bloeme Burema schreef kookboeken over bonen en over soep, trok met Gina Verheij rond met Café Soigné, en sinds november 2025 staat dat alles stil op één adres: de Planciusstraat in de Zeeheldenbuurt. Gault&Millau kwam nog voor de eerste verjaardag langs en liet een 13 met twee koksmutsen achter; De Westkrant vertrok licht verliefd. Keuken en bar lopen in elkaar over tot één rustige ruimte, en op de kaart wint verbeelding het van techniekvertoon: een oeuf sambal op shiso, kalfstong met huzarensalade en gerookte eidooier, savooiekool van de barbecue met bruine boter en walnotensaus. Het toetje doet gewoon mee, zie de crêpe brûlée met saffraanijs. Woensdag tot en met zaterdag van vijf tot middernacht, waarmee dit aan deze kant van het station een van de weinige serieuze keukens is waar je laat nog kunt aanschuiven. Alleen pin, en het zaaltje zit snel vol.
Bestel · Een van de weinige goede keukens waar je tegen middernacht nog een bord krijgt; reserveer toch, de avonden lopen snel vol. Wo-za 17:00-00:00, alleen pin, geen contant geld.
Foto: Bouillon d'Amsterdam (A Delicious Story)
№ 23Dam / Magna Plaza · French bouillon classics · €7.9
De Parijse bouillonformule strijkt neer achter de Dam: steak frites voor €16.90, oeufs mayo voor kleingeld, en een zaal vol echte Amsterdammers.
Amsterdam kijkt al een decennium toe hoe de binnenstad iets werd waar bewoners zich voor verontschuldigen, dus toen Michiel van der Eerde (de man van BAUT) met partners de Parijse bouillonformule in Hotel Die Port van Cleve installeerde, reageerde de stad door elke stoel te bezetten. De formule kwam ongeschonden over: een grote, gonzende zaal, lange tafels, bediening in draf, en klassiek Frans koken tegen prijzen die als een drukfout lezen. Oeufs mayonnaise voor 3.60, uiensoep gegratineerd met Old Amsterdam voor 6.40, en als kroonnummer de steak frites 'Cafe de Paris' voor 16.90, gesneden van de genummerde biefstuk die Die Port van Cleve al sinds 1874 serveert. Goedgekozen Amsterdamse accenten (hier een augurk van Kesbeke, daar een appeltaart uit het Groene Hart) houden het aan de goede kant van pastiche. Overdag draait de hoek aan de Molsteeg als Bouillon Service, met koffie en stapels stokbrood vanaf negen uur. Het sloeg zo aan dat er binnen vier maanden een compacte tweede vestiging opende, Le Petit, in het oude pand van BAUT in Zuid. TripAdvisor zet de zaak al in de top honderd van de stad, en de zaal zit opvallend vol Amsterdammers, wat achter de Dam als een klein wonder telt.
Bestel · Binnenlopen zonder reservering is hier de huisreligie, maar de zaal zit snel vol; boek online of glip binnen voor 18:00 uur, en begin met de oeufs mayonnaise terwijl je nadenkt.
Foto: Entree Magazine
№ 24Weteringbuurt · Modern French with Asian accents · €€€7.9
Het chefduo van Wolf Atelier gaat à la carte: één ingrediënt, twee bereidingen, prijzen die zich netjes gedragen.
Vijftien jaar is een lange leertijd voor een dubbele naamsvermelding. Michael Wolf en Jordy Koopmans stonden zij aan zij bij Envy en daarna Wolf Atelier, voordat ze begin maart 2026 Amice openden, Latijn voor vrienden, in een voormalig Thais restaurant aan de rustige Noorderstraat. Het uitgangspunt is ontwapenend simpel: een handvol seizoensingrediënten, elk in twee bereidingen. De tonijn komt dus rauw met aguachile, jalapeño en kumquat, of rauw met rode peper en Griekse yoghurt; de witte asperge komt van de barbecue met daslook of gaat door een risotto. De meeste borden zitten tussen de 14 en 24 euro, wat je bij koks van dit kaliber gerust een publieke voorziening mag noemen. Concrete, van 212 en NENI, tekende voor de zaal: warm hout, diep groen en bruin, een open keuken waar je echt mee kunt praten en een wijnkamer waar je zelf je fles pakt, vanaf 35 euro. De eerste recensies zijn zonder uitzondering verliefd, van een goedkeurend knikje van Barts Boekje tot bloggers die schrijven dat het voelt als thuiskomen bij vrienden die toevallig op fine-diningniveau koken. Met zijn tweeën is de hele zeetong met kokkels en citroen van de barbecue het slotpleidooi. Open tot 01:00 uur, en daar zat deze hoek van het Centrum stilletjes op te wachten.
Bestel · Bestel één ingrediënt in allebei de bereidingen, daar draait het hier om, en haal daarna zelf je fles uit de wijnkamer. Het dessert is het wentelteefje met tiramisucrème, en ja, dat werkt.
Foto: Frens Haringhandel via I amsterdam
№ 25Koningsplein / Bloemenmarkt · Dutch herring stall · €7.9
Rauwe haring op de hoek bij de bloemenmarkt; nergens in het Centrum lunch je zo goed voor zo weinig.
Elke stad heeft een kraam nodig waar de lunch een vijfje kost en naar de Noordzee smaakt. Frens is die kraam sinds 1976, op de hoek van Singel en Koningsplein naast de bloemenmarkt, al die tijd gerund door dezelfde familie. De bestelling is een broodje haring: zijdezachte rauwe haring, scherpe rauwe ui, plakjes augurk, een zacht wit bolletje, in zo'n veertig seconden in elkaar gezet door mensen die meer vis hebben gesneden dan jij ooit hebt gegeten. In juni, als de Hollandse Nieuwe binnenkomt, vouwt de rij zich om de kraam heen en bestaat de helft ervan uit vaste klanten die hun haring in zijn geheel nemen, staart omhoog, zoals op de ansichtkaart. Kibbeling en gerookte paling zijn er voor de voorzichtigen. Zitten kan nergens en er valt niets te zien behalve tulpenverkopers en grachtenverkeer, en dat is dus een perfect uitzicht.
Bestel · Broodje haring met uitjes en augurk; in het seizoen vraag je om de Hollandse Nieuwe
Foto: Van Kerkwijk
№ 26Nes · Bistro · €€7.8
Geen kaart, geen reserveringen: de ober draagt voor, jij kiest, iedereen blij.
Een gedrukte menukaart is er niet en die komt er ook nooit. De ober schuift aan en draagt uit het hoofd de vijf of zes hoofdgerechten van die avond voor, altijd een steak, altijd een vis, meestal iets met een Indonesische inslag of een serieus vegetarisch bord, en jij beslist ter plekke; dat werkt gek genoeg bevrijdend. De zaal is hoog, met houten lambrisering en kaarslicht, aan de Nes, de oude theaterstraat op één blok van de Dam die toeristen op wonderbaarlijke wijze nooit vinden. Hoofdgerechten blijven rond de twintig euro of net erboven hangen, de porties kloppen, en de entrecôte met jus uit de pan verdwijnt zelden van het repertoire. Reserveren kan evenmin: naam opgeven, een drankje aan de bar of buiten op straat, en wachten tot je aan de beurt bent, net als iedereen. Sluit af met de huisgemaakte appeltaart; de website is er zo ongeveer een bedevaartsoord voor, terecht. Dagelijks open van 11 tot 1 uur 's nachts.
Bestel · Houd ruimte over voor de huisgemaakte appeltaart met slagroom.
Foto: Weinlokal Stern, via Entree Magazine
№ 27Negen Straatjes · German · €€7.8
De Scheepskameel-club neemt Duits eten en drinken serieus in het oude pand van Breda aan het Singel.
Het oude kaaspakhuis van Breda aan het Singel stond leeg tot drie Scheepskameel-alumni er introkken met een idee dat Amsterdam gek genoeg nog niet had: Duitsland behandelen als serieus etenland. Chef Luke de Jong, daar jaren souschef, kookt Neue Deutsche Küche, en dat betekent in de praktijk een kalfsschnitzel met echt vakwerk, schweinshaxe, spätzle, oesters van de Duitse Waddeneilanden en een Spaghetti-Eis zonder een spoor van ironie. Mo Moody en Chanan Wisse, Magister Vini, schreven de kaart: alles onder de 75 euro is Duits en veel ervan gaat per glas, met bourgogne en champagne wachtend boven die streep. Rothaus op de tap, fritz-kola in plaats van cola, en koude schnaps als de avond die kant op kantelt. Sinds de opening in februari 2026 zitten de zestig stoelen snel vol, maar de tien barkrukken zijn gebouwd om alleen aan te schuiven. De Buik noemde het supergeil. Na die schnitzel valt daar weinig tegenin te brengen.
Bestel · Zondag is de slimme zet: dan gaat de deur al om 12:30 open voor de enige dagdienst van de week, en de bar neemt walk-ins.
Foto: Indrapura
№ 28Rembrandtplein · Indonesian · €€€7.7
De statige oude rijsttafelzaal van het Rembrandtplein, nog altijd de klassieke Indonesische dis.
Tempo Doeloe, jarenlang de fakkeldrager van de rijsttafel op de Utrechtsestraat, ging in 2021 failliet; met die trek ga je nu naar Indrapura. Hier wordt sinds 1987 Indonesisch uit de koloniale tijd geserveerd aan het Rembrandtplein: een grote, statige eetzaal, donker hout en warm licht, obers die je door de vijftien of wat schoteltjes heen praten terwijl ze neerdalen. Bestel de rijsttafel en zie de tafel verdwijnen onder rendang, gado-gado, sambal goreng boontjes, saté en een sambal terasi die geen grapjes maakt; geef eerlijk je pittigheidsgrens door en ze stemmen erop af. Grote gezelschappen en diners met overgevlogen ouders vangt de zaak op zonder te zweten, de keuken draait dagelijks tot 22:30 uur, laat voor dit genre, en vegetariërs krijgen een volwaardige eigen rijsttafel in plaats van een sluitpost. Op een plein dat van gevel tot gevel uit toeristenvallen bestaat, is dit de zaak die gerund wordt door mensen die erom geven.
Bestel · Neem de volledige rijsttafel en vraag de sambal terasi er apart bij.
Foto: Amsterdam Wonderland
№ 29Prins Hendrikkade · Ramen · €€7.7
De culttoonbank bij Centraal is terug na twee donkere jaren: zelfde rijke bouillon, nieuwe eigenaar, zelfde genadeloze rij.
Jarenlang was deze counter van twintig vierkante meter tegenover Centraal het cultadres voor ramen in de stad: bestellen via een touchscreen, één stoel tegelijk, One Piece-delen tussen de bakjes eetstokjes en een reusachtige Mario in het raam, plus de kom die Amsterdam Foodie tot Ramen Nirvana kroonde. Toen ging het licht uit, ongeveer twee jaar lang. In het voorjaar van 2026 kwam de comeback, en de rij kwam gewoon mee: op een weekendmiddag kan het wachten meer dan een uur duren voordat je de bestelzuil überhaupt bereikt. De keuken schenkt nog steeds die romige, diep hartige varkensbouillon onder geschroeide chashu, en het kaedama-ritueel leeft ook nog: houd je bouillon, lever je extra-noedelbonnetje in, ontvang een verse pluk. Vaste gasten van vroeger zeggen dat de kommen precies smaken zoals toen. Ze melden ook dat de eigenaar bij de overdracht is gewisseld en dat de zaal trager draait dan voorheen, en daarom blijft ons cijfer voorlopig tot we er zelf hebben gezeten. Kommen kosten rond de 20 euro, de porties zijn eerder Japans dan Hollands, en de spicy pork is nog altijd de bestelling die de legende heeft gebouwd.
Bestel · Dagelijks 12:00-22:00 onder het nieuwe bewind. Op weekendmiddagen kan de rij zomaar twee uur opslokken; doordeweeks lunchen of op zaterdag na 20:00 komen en je zit binnen enkele minuten. Minimaal één ramen per persoon, niet delen, niet reserveren.
Foto: Japans Restaurant AN
№ 30Weteringbuurt · Japanese home cooking, omakase · €€7.7
Een echtpaar kookt hier sinds 1989 Japans huiselijk eten en maakt alles zelf, tot het ijs en de wagashi aan toe.
AN staat sinds 1989 aan de Weteringschans, wat het een van de oudste Japanse restaurants van het land maakt en het adres waar expats andere Japanse keukens aan afmeten. Een echtpaar runt de zaak, de keuken is open, en alles wordt met de hand gemaakt: de gyozavelletjes, het ijs, zelfs de wagashi. Die werkwijze bestond al voordat het woord ambachtelijk een verkoopargument werd, en gaat er ook langer mee. Bestel de omakase: een Japans dienblad vol kleine gerechten, sashimi, tempura, gestoofde dingen, royaal voor de prijs en stilletjes precies. Vegetariërs en veganisten worden serieus genomen in plaats van gedoogd. De zaal is sober, het tempo onthaast, de ontvangst oprecht hartelijk. Na bijna veertig jaar zoekt AN geen aandacht en heeft het die ook niet nodig: na de zomersluiting gaat de deur gewoon weer open en druppelen de vaste gasten vanzelf terug. Reserveren doe je per telefoon, zoals in 1989.
Bestel · Wegens zomervakantie dicht tot 1 september 2026. Normaal diner di-za 18:00-22:00, laatste bestelling 21:30, zondag en maandag gesloten. Bel om te reserveren en zeg gewoon omakase.
Foto: Chez van Rijn
№ 31Rembrandtplein · French brasserie · €€7.6
Parijse bistrobravoure in art-nouveaupand De Kroon; die zeldzame tafel aan het Rembrandtplein die Amsterdammers zelf boeken.
Het Rembrandtplein heeft decennia besteed aan het vervolmaken van de kunst toeristen van hun geld te scheiden, en juist daarom voelt Chez van Rijn bijna subversief. De familie Poppes, sinds de jaren negentig een begrip op het plein, sloopte hun oude Kitchen & Bar Van Rijn tot op het casco en heropende in februari 2026 in De Kroon, het monumentale hoekpand dat werd gebouwd voor de kroning van Wilhelmina, nu een en al kristallen kroonluchters, lampen met franje, wandtapijten en banken in ossenbloedrood. De keuken speelt de Franse bistrostandaards zonder kunstgrepen: oesters voor 4.50, oeuf mayonnaise voor 5.50, kippenleverpaté, escargots, moules frites in beurre blanc, en als signatuur de steak frites met entrecote en huissaus voor 24.50. De kroketten komen van Holtkamp, wat in Amsterdam geldt als een intentieverklaring. De uitgesproken missie is het plein teruggeven aan de Amsterdammers, en de zaal doet haar deel: dj's op vrijdag en zaterdag, iemand achter de vleugel op zondag, keuken open van lunch tot laat. De eerste recensies komen uit op hartelijke bediening en degelijk koken, niet op vuurwerk, en dat was precies de opdracht. Het beste Franse eten van de stad is dit niet; wel verreweg de beste reden om na zonsondergang op het Rembrandtplein te zijn.
Bestel · Ga op zondag voor de vleugel, of vroeg op vrijdag voordat de dj het overneemt; het oeuf mayonnaise van 5.50 is de slimste openingszet van het hele plein.
Foto: Café Luxembourg
№ 32Spui · Brasserie · €€7.5
Sinds de jaren tachtig het grand café van het Spui, en de thuisbasis van de Holtkamp-garnalenkroket.
Elke stad heeft één zaal nodig waar je om elf uur de krant leest, om één uur luncht en om zes uur nog steeds over politiek redetwist; in Amsterdam is dat sinds eind jaren tachtig Café Luxembourg. De marmeren tafeltjes en leesrekken doen aan Parijs denken, de keuken is Franse brasserie, bijgesteld op Hollandse eetlust. Maar de reden om de stad over te steken is de garnalencroquet van Patisserie Holtkamp: Luxembourg hielp hem ontwikkelen en bracht hem de Amsterdamse cafécultuur binnen, en hij is nog altijd de maatstaf. Smeuïge Noordzeegarnalen in een korstje dat knispert, mosterd ernaast, witbrood in een dienende rol. De bitterballen van Holtkamp liggen er ook, plus een jeneverkaart die opent met Bols en zijn papieren uit 1575. Het verwarmde terras kijkt over het Spui uit op Hoppe, open sinds 1670. Ga zitten, bestel, en kijk hoe de boekenmarkt voorbijkuiert.
Bestel · Twee garnalenkroketten van Holtkamp op witbrood met mosterd: de definitieve Spui-lunch.
Foto: Steakhuis Piet de Leeuw
№ 33Weteringbuurt (Noorderstraat) · Dutch steakhouse, brown cafe · €€7.5
Sinds 1949 biefstuk in eigen jus met witbrood, in een bruin café dat elke voedseltrend twee keer heeft overleefd.
Er zijn oudere restaurants in Amsterdam, maar weinig waar de tijd zo aangenaam heeft stilgestaan. Sinds 1949 schuift de stad hier aan voor biefstuk zonder ceremonie: donker hout, jeneverkruiken, schoolborden en olieverf aan de muur, en op tafel een ossenhaas in eigen jus met witbrood om te soppen. Gebakken uien erbij, uiteraard, voor 3,50. De kaart is in de loop der jaren gegroeid, met ribeye, carpaccio en zelfs paling op toast, maar bij een eerste bezoek iets anders bestellen dan biefstuk is stoerdoenerij. Over het paard: ooit was er een relletje omdat paardenvlees stilletjes als rund werd geserveerd, nu staat de paardenhaas gewoon eerlijk op de kaart, en hij is, fluister het, voortreffelijk. Hoofdgerechten blijven onder de 33 euro, de obers hebben de timing van mensen die dit al decennia doen, en het onopvallende zijstraatje bij de Vijzelgracht houdt de toeristen keurig op afstand.
Bestel · Kom doordeweeks tussen 12:00 en 17:00, dan draait de volledige kaart en is er altijd wel een tafel; de gebakken uien voor 3,50 zijn geen optie maar een plicht.
Foto: Amsterdam Walks
№ 34Nieuwmarkt · Gelato · €7.5
Het Italiaanse zomerhoekje van de Nieuwmarkt, schept al sinds 1942 aan deze gracht.
De broers Michele en Antonio Tofani vertrokken in 1920 uit het Toscaanse dorp Benabbio om gipsen heiligenbeelden te verkopen, ontdekten dat Amsterdammers liever ijs hadden dan religie, en openden in 1939 hun eerste salon. Het filiaal aan de Kloveniersburgwal volgde in 1942 en is nooit meer verhuisd. Sinds 2003 is de zaak van Riccardo en Daniele Politi, ook uit Benabbio, die het vak bij de familie Tofani leerden voordat ze het overnamen; ordelijker worden opvolgingen in dit vak niet. Het ritme is strikt Italiaans: open van ongeveer april tot oktober, dan gaan de luiken dicht en gaat iedereen naar huis voor de winter. In het seizoen krijg je echte gelato, echte espresso, cannoli en een grachtterras waar half de Nieuwmarkt zijn middagen slijt. Voor de bolletjes mojito en pistache steken mensen de brug over. Een toonbank met terras voor overdag en de avond, geen dineradres, en in januari helemaal geen adres.
Bestel · Bestel op een hete dag de caffè shakerato met een bolletje erbij, en onthoud het seizoen: in de winter zijn ze volledig dicht, dus check het voor je van november tot maart de stad doorfietst.
Foto: De Boule De Boule
№ 35Waterlooplein · Ice cream · €7.4
De eerste ijs- en wijnsalon van het land, waar natuurwijn naast plantaardige boules staat bij de Stopera.
De Boule De Boule, in juni 2026 geopend door horecaondernemer Kirsi Rautiainen en sommelier Dominique, is de eerste ijs- en wijnsalon van Nederland, en dat klinkt als een gimmick tot je er zit. Twee patissiers draaien een dozijn volledig plantaardige smaken in eigen huis, en de combinaties lezen als iemand die er plezier in heeft: saffraan met sinaasappel, olijfolie met basilicum, kokos met limoen. De wijnkaart is biologisch en natuurlijk met serieuze alcoholvrije opties, de zaal aan de Stopera heeft een lange bar, een loungehoek en een overdekt terras, en vinyl of een dj draagt het geluid van de middag de avond in. De stelling is dat ijs een plek in de horeca verdient voorbij het schouderophalen na het diner, en de vakpers hapte gretig: RestaurantKrant, Misset Horeca en Talkies schreven allemaal over de opening. Te nieuw voor instituutsstatus, dus zo gescoord, maar het vakwerk is echt. Op zondag dicht, gek genoeg.
Bestel · Ga voor de pairing: een boule olijfolie-basilicum naast een glas natuurwitte wijn is de bestelling die het hele concept uitlegt. Doordeweekse middagen zijn het rustigst.
Foto: Taka Ramen
№ 36Nieuwmarkt · Ramen, Japanese street food · €€7.4
Taka leerde het vak drie jaar in Tokio en schept alleen tussen twaalf en vier, op de bovenste verdieping van Toko Dun Yong.
Taka kwam in 2008 voor een kantoorbaan naar Nederland, vond de ramen hier onder de maat en vertrok terug naar Tokio om drie jaar in de leer te gaan. Sinds 2012 verkoopt hij zijn kommen in Amsterdam, eerst vanaf een kraam op het Waterlooplein, daarna een tijd op de bovenste verdieping van Toko Dun Yong, toen een tussenstop in de Jordaan, en uiteindelijk voorgoed terug naar diezelfde verdieping aan de Stormsteeg: je klimt langs servies en keukenspullen naar een kale zaal met uitzicht op de Geldersekade. De kaart is kort en alleen overdag: shouyu, miso en een stevig pittige tantanmen van €16,95, een halal kipkom, een kom met zeevruchten, en Japans straatvoer ernaast, van torigyoza tot takoyaki. Hij maakt alles zelf, volgens zijn eigen regels en die van niemand anders, en precies dat proef je. De specials wisselen, en er duikt geregeld een tsukemen op met een dipbouillon van vis, varken en kip; vragen loont. Fou Fow Ramen zat hier trouwens al eerder, van 2011 tot 2014, met een eigen pop-up boven diezelfde toko voordat die zaak naar de Elandsgracht verhuisde; Taka's tijd hier is een los, later verhaal, onafhankelijk daarvan. Your Little Black Book noemde Taka misschien wel de beste ramenchef van het land. Zo ver gaan wij niet, maar voor deze prijzen, met dit uitzicht, is de rij op zaterdag goed te verklaren. Er is een tweede vestiging bij het Gelderlandplein; deze verdieping is het origineel.
Bestel · Dagelijks 12:00-16:00, alleen lunch, reserveren kan niet. Kom doordeweeks voor 13:00, anders zit het zaaltje vol; de torigyoza van €7,50 houd je voor jezelf, en vraag naar de tsukemen-special voordat je een kom kiest.