Mesa Mesa
Serieuze Spaanse tapas en vermut, die het Marie Heinekenplein uit de middelmaat trekken.
Het Marie Heinekenplein was jarenlang een plein waar je overheen liep, nooit naartoe, en juist daarom voelt de komst van Mesa Mesa bijna als een statement. Geopend in 2025 door mensen die snappen dat tapas een ritme is en geen menucategorie, en die de klassiekers dus gewoon recht doen: jamón ibérico met de hand gesneden, gilda's met de juiste verhouding ansjovis en olijf, pan con tomate waarin de tomaat echt de hoofdrol speelt, en een truffeltortilla die vanbinnen net vloeibaar blijft, precies zoals Madrid het bedoeld heeft. Vanuit de open keuken blijven de bordjes komen, in de correcte rommelige volgorde, terwijl jij je door de vermutkaart werkt; en ja, vermout drinken om vier uur op een dinsdagmiddag is hier exact de bedoeling. Later op de avond kaarslicht, aan de bar altijd los en spraakzaam. In het weekend gaat de deur om twaalf uur al open, de beschaafde Spaanse opvatting van een lunch die ongemerkt avondeten wordt.
De truffeltortilla, nog wiebelig in het midden, met een glas vermut op ijs.
Wat je bestelt
Volledige kaart- Tortilla con panceta y trufa€16
Het paradepaardje: langzaam gegaard, met opzet lopend vanbinnen, pancetta en geschaafde truffel erbovenop.
- Croqueta serranito€12
Kroketjes van jamón ibérico en kip, per bestelling gefrituurd; komen in de reviews telkens terug.
- Paleta de jamón ibérico Joselito€14.50
Joselito-ham, met de hand gesneden; begin hier terwijl je de wijnkaart leest.
- Gilda atún€4.50
Pintxo van tonijn en olijf in één hap, de enige juiste Baskische opening naast een vermout.
- Pan con tomate€5.50
Kristalbrood met geraspte tomaat; bestel er meteen twee, iedereen pikt ervan.
Meer in De Pijp
Het hele hoofdstuk
Ciel Bleu
Twee Michelinsterren, drieëntwintig hoog, heel Amsterdam onder je.
Café Caron
Het piepkleine Franse bistrootje van de familie Caron; Parijs zonder Thalys-kaartje.
Arles
De neobistro van Numa Muller, met jazz als soundtrack, is de slimste Franse tafel van De Pijp.