Ottolenghi

Yotam terug in Amsterdam: het volledige groenterepertoire, rooksmaak incluis, onder het glazen atrium van het Conservatorium.

Dertig jaar na een studententijd in Amsterdam is Yotam Ottolenghi terug, met zijn eerste Nederlandse restaurant: een zaak voor de hele dag met 85 stoelen, plus 30 terrasplekken op de binnenplaats, onder het glazen atrium van het Conservatorium, keramische vissen en muurschilderingen inbegrepen. De keuken speelt het volledige repertoire en speelt het goed: knolselderij, gerookt en boven houtskool gegrild tot shawarma, in pita gepropt met bkeila en gefermenteerde tomaat; verbrande prei onder yuzucrème en gerookte amandelen; kroketjes van kimchi en Goudse kaas als de verplichte Hollandse handdruk. Van de ruim twintig gerechten bevat maar een handjevol vlees, en de pers was mild aan beide kanten van het Kanaal: Barts Boekje schaart het onder de grote lange lunches, Foodies liep verliefd de deur uit, Elite Traveler haalde de schouders op dat dit precies de Ottolenghi is die je al kent, en dat is nu juist de bedoeling. De kanttekening is de bediening in deze beginperiode: lange gaten tussen de gangen, een zaal die aan een vijfsterrenlobby grenst en af en toe op hoteltijd draait, en bij deze prijzen (hoofdgerechten 19 tot 41, een zeetong van 84) doet dat zeer. Aan het eten ligt het niet. Kom bij lunch, als het atrium zijn mooiste licht laat zien en de reserveringsgoden milder gestemd zijn, dan klopt de som.

Reserveer de lunch, niet het diner: dezelfde kaart, makkelijker een tafel, en het atrium is voor daglicht gebouwd. De knolselderijshawarma is de bestelling; bij de fondant staat een waarschuwing van 15 minuten wachttijd, en die maakt hij waar.

Foto: Ottolenghi

Foto: Ottolenghi