Restaurant Merkelbach

In het koetshuis van de laatste buitenplaats van Amsterdam kookt Geert Burema al sinds 2004 slowfoodlunches met kruiden uit het park.

De Kas krijgt de taxi's en de krantenkoppen. De Watergraafsmeer houdt Merkelbach liever voor zichzelf: overdag, doordeweeks, met de helft minder poeha. In het rechterkoetshuis van Huize Frankendael, de enige buitenplaats van de stad die er nog staat, voert Geert Burema sinds 2004 een van de meest principiële keukens van Amsterdam. Hij stond aan de wieg van de Nederlandse koksalliantie van Slow Food en zijn kaart leest als het bijbehorende manifest: overdag koken, grotendeels vegetarisch, kruiden geplukt in Park Frankendael zelf, vlees en vis van boeren die hij zonder spiekbriefje bij naam kent. De lunch kan kimchihummus met gegrilde spitskool zijn, of een koolrabitaartje met groene asperges, opgemaakt met een precisie die aan de andere kant van de ring het dubbele zou kosten. Het terras kijkt uit op wat buurtbewoners koppig de mooiste tuin van Amsterdam noemen, en ze hebben gelijk. De avonden zijn voor de buurt in de oudste zin van het woord: verjaardagen, bruiloften en condoleances in de achttiende-eeuwse salons.

Behandel het als de lange lunch die het wil zijn: het driegangenmenu, een glas van de kleine wijnkaart en daarna een rondje door de stijltuin; reserveer in de zomer voor het terras.

Foto: Restaurant Merkelbach / Huize Frankendael